داریوش

داریوش

بیانیه انجمن حمایت از حقوق کودکان در خصوص نزدیک شدن زمان اجرای حکم اعدام علیرضا تاجیک

 

علیرضا تاجیک کودکی که به علت ارتکاب جرم در نوجوانی محکوم به اعدام‌شده است – علی‌رغم تلاش‌های بسیار و طی مراحل قانونی به اعدام محکوم‌شده است و شنیده‌ها حکایت از نزدیک شدن زمان اجرای حکم اعدام وی دارد.

این در حالی است که ایران در سال ۱۳۷۳ به پیمان‌نامه جهانی حقوق کودک پیوسته است و از مفاد مهم این پیمان‌نامه در ماده ۳۷ آن بیان‌شده این است که مجازات اعدام را نمی‌توان در مورد کودکان زیر ۱۸ سال اعمال نمود. 

همچنین قانون‌گذار در سال ۱۳۹۲، با اتخاذ تدابیر متفاوتی در خصوص اعدام کودکان به لحاظ جرائم مستوجب حدود و قصاص مقرر نموده است که در این جرائم، هرگاه افرادی بالغ کمتر از هجده سال ماهیت جرم انجام‌شده و یا حرمت آن را درک نکنند و یا در رشد و کمال عقل آنان شبهه وجود داشتهاعمال مجازات اعدام منتفی است.

اکنون جای تعجب است که با توجه به ظرفیت‌های قانونی موجود، همچنان اعدام کودکان زیر ۱۸ سال مرتکب قتل متوقف نشده است، به‌ویژه آن‌که در پرونده پزشکی قانونی علیرضا تاجیک ابهامات زیادی در خصوص حالات روانی او موقع ارتکاب جرم وجود دارد به‌نحوی‌که درک ماهیت جرم توسط او محل تردید است و وجود شبهه در کمال عقل او در زمان وقوع جرم محتمل است.

این انجمن امیدوار است که دستگاه قضا با لحاظ ابعاد انسانی و بین‌المللی موضوع از صدور چنین مجازات‌هایی بکاهد و با استفاده از ظرفیت‌های قانونی موجود، اعدام کودکان و ازجمله اعدام علیرضا تاجیک را متوقف نماید.

انجمن حمایت از حقوق کودکان ضمن تقاضای رسیدگی قانونمند و همه جانبه به ابعاد مختلف پرونده مذکور، درخواست اعمال رأفت و عطوفت اسلامی نسبت به علیرضا تاجیک را دارد و مصرانه خواستار تلاش همه جانبه برای توقف این حکم می‌باشد. قطعاً توقف اجرای چنین احکامی، دستگاه قضایی و قانونی کشور را از تعرضات داخلی و بین الملیی مصون می‌دارد و به عدالت نزدیک‌تر است.

انجمن حمایت از حقوق کودکان

هجدهم مرداد ماه یک هزار و سیصد  ونود و شش

 

یک کاسبکار کُرد براثر شلیک مستقیم نیروهای نظامی حکومت ایران در ثلاث‌باباجانی از توابع کرمانشاه جان خود را از دست داد.



به گزارش جبهه دموکراتیک ایران و به نقل از کردپا، امروز دوشنبه شانزدهم مردادماه، یک کاسبکار کُرد درپی شلیک مستقیم نیروهای نظامی حکومت ایران در نزدیکی روستای "کانی دانیال" از توابع شهرستان ثلاث‌باباجانی جان باخت.

خبرنگار کردپا هویت این کاسبکار کُرد را "محمدباهر قیطولی" اهل پاوه و ساکن ثلاث‌باباجانی اعلام کرد.

گفته می‌شود، نیروهای نظامی حکومت ایران به ظن حمل کالای قاچاق خودروی شخصی این شهروند کُرد مورد تیراندازی قرار داده‌اند.

این کاسبکار کُرد متأهل می‌باشد.

در همین رابطه نیز، یک کولبر کُرد به نام "وحید بروکانلو" درپی شلیک مستقیم نیروهای هنگ مرزی در ماکو به شدت زخمی و به بیمارستان انتقال یافت.

این کولبر کُرد به دلیل اصابت گلوله به ناحیه پشت دچار جراحات شدید شده است.

به گفته صالح نیکبخت، وکیل سرشناس کُرد، براساس قانون حکومت اسلامی ایران، "اگر فردی سرنشین یک خودرو باشد، ابتدا باید لاستیک ماشین را هدف گلوله قرار داد و سپس راننده را دستگیر کرد".

این وکیل می‌گوید: در بسیاری موراد دیده شده که نیروهای نظامی این ماده‌ی قانونی را رعایت نکرده و مستقیما سرنشینان خودرو را هدف تیراندازی قرار می‌دهند.

روز یکشنبه ۱۵ مردادماه ۹۶ در دادگستری شوش از کارگران نیشکر هفت تپه تعهد کتبی مبنی بر عدم اعتراض و عدم شرکت در تجمع و اعتصاب گرفته شد.


بر اساس گزارشهای رسیده، پس از احضار کارگران نیشکر هفت تپه، روز یکشنبه ۱۵ مرداد ماه، پنجاه و سه کارگر نیشکر هفت تپه در شعبه یکم دادیاری دادگاه شوش حاضر شدند. این کارگران به اتهام شرکت در اعتصابات اخیر و همچنین تحریک کارگران تفهیم اتهام شده و از آنها تعهد کتبی گرفته شد که از این پس در تجمعات اعتراضی و اعتصابها شرکت نکنند. آنها تهدید شدند که اعتراضهایشان عمل سیاسی محسوب شده و عواقبش را خواهند دید.
این کارگران با سپردن کفالت و فیش حقوقی به طور موقت آزاد شدند. سندیکای کارگران کشت و صنعت هفت تپه با انتشار بیانیه ای پرونده سازی برای تمامی کارگران و دیگر مزد بگیران را محکوم کرد.

رسول بداقی فعال صنفی معلمان که روز نهم مرداد پس از دو ماه حبس از ندامتگاه بزرگ تهران (زندان فشافویه) آزاد شده، این زندان را «جهنمی در کویر» توصیف می کند.

 

او به کمپین حقوق بشر در ایران راجع به وضعیت اسف بار زندان فشافویه گفت: «خود زندانیان به زندان تهران بزرگ می‌گویند فینال زندان‌های ایران، ولی من اسمش را گذاشته‌ام جهنمی در کویر، چون در کویر حسن آباد قم قرار گرفته و مخصوصا در تابستان یک جهنم بدون آب و وسایل خنک کننده است.»

در ادامه متن کامل مصاحبۀ وی با کمپین حقوق بشر را بخوانید :

رسول بداقی در مصاحبه با کمپین گفت شکنجه روحی و روانی که در مدت زندان دو ماهه در ندامتگاه تهران بزرگ متحمل شده بیش از هفت سال زندان و تحمل انفرادی در زندان‌های اوین تهران و رجایی شهر بوده است. این فعال صنفی معلمان گفت: «بندی که من بودم قرنطینه دو بود، هر سالن ۶ اتاق دارد و یک اتاق ۱۲ متری برای ۳۰ زندانی، آب گرم اصلا نداشتیم و آب سرد هم فقط یک ساعت در روز، ۱۷۰ زندانی هر سالن باید از یک توالت در طول روز استفاده می‌کردند و وضعیت درمان و بهداشت هم به طوری بود که من سالم وارد زندان شدم و بعد از دو ماه با گلودرد عفونی و چرکی خارج شدم.»

رسول بداقی ادامه داد: «اگرچه ظرفیت اسمی زندان مرکزی تهران بزرگ ۱۵۰۰۰ زندانی است ولی عملا چیزی حدود دو برابر ظرفیت در بعضی از بندها نگهداری می‌شوند: «من همه بندها را ندیدم ولی اگر اتاق خودمان را قیاس بگیریم، در اتاقی که تخت برای ۱۲ نفر وجود داشت، ۲۵ تا ۳۰ نفر می‌خوابیدند، یعنی در همین بند قرنطینه بیشتر از دو برابر ظرفیت نگهداری می‌شدند».

وی گفت مراقبت‌های بهداشتی در ندامتگاه تهران بزرگ جدی گرفته نمی‌شود و زندانیان با نوعی جیره‌بندی آب روبرو هستند: «بهداشت آنجا شوخی است چون حتی آب نیست و بدون آب حتی نمی‌شود زندگی کرد، زندان تهران بزرگ روزی فقط یک ساعت آب سرد وصل می‌شود و باید آب ذخیره کنید برای طول روز یعنی جیره‌بندی، کسانی که خیلی به بهداشت اهمیت می‌‌دهند به اصطلاح خودشان دوش آفتابه می‌گیرند، یعنی با یک آفتابه آب در هواخوری دوش می‌گیرند. به دلیل ازدحام و نبودن آب شپش و ساس در اتاق‌ها کاملا عادی است.»

این فعال کانون صنفی معلمان درباره وضعیت درمان و معالجه بیماران زندانی نیز گفت زندان امکانات اولیه برای مداوای زندانیان بیمار را ندارد: «در این زندان حتی بیمارانی که ایدز و هپاتیت مثبت هستند هم نه از بقیه تفکیک شده‌اند و نه مراقبت دیگری از آنان می‌شود، خودشان و همه بند هم می‌دانند ولی برای کسی اهمیت ندارد، چیزی به نام مراجعه به بهداری هم در صورتی وجود دارد که کاملا از پا بیفتید و بقیه شما را برسانند به بهداری و آنجا نهایتا یک سرمی وصل کنند. من وقتی برای گلودرد به زندانبان گفتم باید بروم بهداری، خنده اش گرفت و همان تبدیل به یک عفونت چرکی سخت شد که الان بعد آزادی دنبال درمانش هستم، سیگار و مواد مخدر به صورت ۲۴ ساعته در اتاق‌ها و سالن‌ها مصرف می‌شود و انگار کل سالن در مه فرو رفته.»

ندامتگاه تهران بزرگ برای سهولت اداره زندان و ارتباط نداشتن با زندانی‌ها از خود زندانیان برای برقراری نظم استفاده می‌کند، رسول بداقی در این ارتباط گفت در هر سالن این زندان حدود ده زندانی با اتهامات خطرناک با گرفتن امتیازاتی وظیفه برقراری نظم را به عهده دارند: «هر سالن وکیل بند و چند زندانی دارد به اسم انتظامات که معمولا از زندانیان قلدر و با اتهامات خطرناکند، این انتظامات در هر سالن اتاق و تلفن و دستشویی و حمام جداگانه دارند، مثلا یک دستشویی برای ۱۷۰ زندانی و یک دستشویی هم برای ده دوازده نفری که به عنوان انتظامات به زندانبان کمک می‌کنند، و انتظامات در مقابل این امتیازها زندانیان را سرکوب و حتی تنبیه می‌کند.»

بداقی گفت زندانیان در ندامتگاه تهران بزرگ هم از نظر روانی و هم از نظر روحی شکنجه می‌شوند: «توهین و تحقیر و فحاشی که آن قدر طبیعی است که حتی رئیس زندان هم از پشت بلندگو به همه زندانیان فحش رکیک خواهر و مادر می‌داد، کتک زدن زندانیان به بهانه‌های متفاوت هم عادی بود، چه زندانبان‌ها و چه انتظامات و زندانیان قدرتمندتر، مثلا موقع آمار صبحگاهی زندانیان را مجبور می‌کردند یک یا دو ساعت روی دو زانو بایستند و حق نداشتند بنشینند یا بایستند، فقط سلیقه‌ای بود که کدام زندانبان کمتر اذیت می‌کرد یا بیشتر.»

رسول بداقی، معلم ۴۷ ساله و کارشناس مدیریت آموزشی که پدر سه فرزند است، تا پیش از بازداشت شدن به دلیل فعالیت‌های صنفی و سیاسی‌اش در سال ۱۳۸۸، به عنوان یک معلم رسمی در دبیرستان‌های اسلامشهر از توابع استان تهران تدریس می‌کرد ولی در حین تحمل حبس از کار اخراج شد.

رسول بداقی عضو کانون صنفی معلمان که به دلیل فعالیت‌های صنفی و سندیکایی بین سال‌های ۸۸ تا ۹۵ زندانی و از کار در آموزش و پرورش نیز اخراج شد، نوزدهم اردیبهشت ۹۵ کمی پس از آزادی و زمانی که برای دیدار همکار زندانی و بیمارش، محمود بهشتی لنگرودی، به بیمارستان رفته بود، توسط مأموران نیروی انتظامی مضروب و بازداشت و پس از سه روز به قید کفالت آزاد شد.

رسول بداقی به کمپین گفت دادگاه در این پرونده او را نهایتا به اتهام تمرد از ماموران دولت حین انجام وظیفه، به صورت غیابی به چهار ماه زندان محکوم کرده و او در ۲۷ خرداد ۱۳۹۶ به ندامتگاه تهران بزرگ منتقل شده و در نهم مرداد آزاد شده است.

این فعال صنفی معلمان به کمپین گفت دادگاه به دلیل تاخیر نیم ساعته حکم را به صورت غیابی صادر کرده است: «پرونده یک سال به تاخیر افتاد از طرف دادگاه شهید قدوسی در ونک و ما هر بار رفتیم موکول شد به زمان دیگری، دست آخر در یکی از همین روزها من با نیم ساعت تاخیر به دادگاه رسیدم ولی این بار حاضر نشدند محاکمه را تجدید کنند و دادگاه حکم چهار ماه زندان غیابی صادر کرد، من به صورت کتبی اعتراض کردم و دفاعیات خودم را نوشتم ولی بیفایده بود و دادگاه تجدیدنظر هم همین حکم را تایید کرد.»

رسول بداقی ۲۷ خرداد ۱۳۹۶ پس از احضار از سوی دادسرای اوین، راهی زندان تهران بزرگ شده و تا پس از آزادی در تاریخ نهم مرداد، زندانی شدن خود را رسانه‌ای نکرده است. این معلم اخراج شده دلیل رسانه‌ای نشدن ورودش به زندان را تمرکز بر وضعیت معلمان زندانی با حبس طولانی و جلوگیری از ایجاد نگرانی در بین همکارانش عنوان کرد: «خواستم توان و تمرکز کانون صنفی و معلمان روی دفاع از معلمانی مانند اسماعیل عبدی و محسن عمرانی باشد که زندانی هستند و دوم این که نخواستم همکاران را نگران کنم و دلایلی مانند این.»

ندامتگاه مرکزی تهران بزرگ یا زندان فشافویه که سال ۱۳۹۴ به بهره‌برداری رسیده، در جنوبی‌ترین منطقه استان تهران (۳۲ کیلومتری جنوب تهران) در حسن آباد قم واقع شده و در واقع برای نگهداری ۱۵ هزار تن از محکومان مواد مخدر ساخته شده است.

به دنبال آزادی کارگران بازداشتی شرکت کشت وصنعت نیشکر هفت تپه، طی چند روز گذشته، چهل کارگر دیگر توسط شعبه اول دادیاری دادگستری شوش احضار شده اند.

 

این کارگران بایستی روز یکشنبه، ۱۵ مرداد، ساعت هشت صبح در دادگاه حضور یابند. اتهام اولیه محرک ذکر شده است. طبق اطلاعات رسیده، این اسامی توسط مدیر عامل شرکت، سیامک افشار، و با همکاری حراست، تهیه شده و به دادگستری شوش ارسال گردیده است.

سندیکای کارگران نیشکر هفت تپه تهدید واحضار کارگران هفت تپه و هرگونه پرونده سازی علیه همکاران خود و کارگران دیگر بخشها در سراسر کشور را محکوم می کند.

کلیه اتهامات نیروهای امنیتی و قضایی علیه کارگران لغو باید گردند.

سندیکای کارگران نیشکر هفت تپه

۱۳ مرداد ماه ۱۳۹۶

 

خانواده مریم (نسیم) نقاش زرگران، نوکیش مسیحی که روز سه ‏شنبه دهم مرداد پس از پایان دوران محکومیتش از زندان آزاد شد، نگران پرونده سازی جدیدی بر علیه این زندانی عقیدتی هستند.

به گزارش جبهه دموکراتیک ایران و به نقل از محبت نیوز، این زندانی درست دقایقی قبل از آزادی در اتفاقی کم سابقه به دادسرای مستقر در زندان برده شده بود.

مریم نقاش زرگران در آنجا با صفی از کارکنان بهداری زندان از راننده آمبولانس تا مسئول بهداری روبرو شده است و به او گفته‌اند به دلیل توهین به پرسنل بهداری برای او پرونده جدیدی تشکیل خواهد شد، هر چند این موضوع مانع آزادی او از زندان نشد.
همچنان مریم نقاش زرگران که قرار بود روز هفتم مرداد ماه از زندان آزاد شود و خانواده‏‌ی او برای استقبال از فرزندشان به زندان اوین مراجعه کرده بودند، اما پس از ساعت‌ها معطلی به آنها خبر می‌دهند که نامه آزادی او نیامده و آزاد نخواهد شد و نهایاتا این زندانی در تاریخ دهم امرداد با سه روز تاخیر از زندان اوین آزاد می شود.

سپس در حالی که مریم نقاش زرگران در انتظار آزادی به سر می بُرد پرسنل زندان او را به جای درب خروجی  زندان به شعبه ۱ در دادسرای مقدسی واقع در زندان اوین منتقل کردند.
بازپرس این شعبه به نوکیش مسیحی مریم نقاش زرگران اطلاع داده است به دلیل “توهین به پرسنل” ، پرونده جدیدی برای او مفتوح شده و قرار وثیقه ای به مبلغ ۵۰ میلیون تومان هم برای او صادر شدهاست.

گفته میشود موضوع “توهین به پرسنل” مربوط به روزی است که در آن پای خانم زرگران در زندان آسیب دید و بعد از انتقال به بهداری به دلیل رفتار غیرمودبانه ریاست بهداری جدال لفظی بین این دو شکل گرفته بود.
بازپرس پرونده علیرغم ادعای تشکیل پرونده و صدور وثیقه، ادعا می کند فعلن نیازی به تودیع وثیقه نیست و ایشان میتواند آزاد شود تا زمانی که مجدد با وی تماس گرفته شود.

حالا خانواده نقاش زرگران نگران هستند که با توجه به رویه غیرمعمول پرسنل زندان در زمان آزادی این زندانی و رفتار خارج از قانون بازپرس شعبه ۱ از جمله عدم نیاز به تودیع قرار، مشخص نیست این واقعه یک پرونده سازی جدید برای این زندانی است که چهار سال گذشته را در زندان به سر برده بود یا صرفن شکلی از آزار و اذیت روانی او است.

مریم (نسیم) نقاش زرگران، بیش از چهار سال در زندان بود که دو ماه آخر را به عنوان جریمه غیبت از مرخصی در زندان نگه داشته شد. غیبتی که با اجازه مسوولان زندان صورت گرفته بود و در ادامه مرخصی درمانی او بود و قرار بود منتهی به آزادی مشروط او شود اما نه تنها به زندان فراخوانده شد بلکه مدت زمانی را هم که در مرخصی بود به عنوان غیبت منظور کردند.

 

تیم‌های گشتی پلیس اطلاعات و امنیت عمومی استان خراسان رضوی، خبر از دستگیری  سه نفر که عضو یک گروه فکری بودند خبر داد. 

 

در گزارشی که در فرقه نیوز رسانه وابسته به اطلاعات منتشر گردیده، دقیقا و روشن ذکر نشده که این سه نفر جزو کدام جریان فکری هستند، اما از آن ها به عنوان فرقه انحرافی نام برده و در مشروح گزارش خود آن ها تبلیع کننده شیطان پرستی شمرده است. 

در گزارش این رسانه «فرقه نیوز» آمده است “تیمهای گشتی پلیس اطلاعات و امنیت عمومی استان خراسان رضوی، در اقدامی اطلاعاتی، به سرنخ‌هایی از چاپ و انتشار نقوش و جزوه‌های فرقه‌های انحرافی در مشهد دست یافتند. با به دست آمدن این سرنخ‌ها، تحقیقات میدانی تیم‌های ویژۀ پلیس اطلاعات و امنیت عمومی خراسان رضوی برای شناسایی عامل یا عاملان این اقدام مجرمانه آغاز شد و طولی نکشید که مأموران، با ردزنی‌های گسترده، مخفیگاه متهم یا متهمان اصلی این پرونده را در محدودۀ بولوار پیروزی شناسایی کردند.”

این گزارش می افزاید “با ورود مأموران ویژۀ پلیس اطلاعات و امنیت عمومی خراسان رضوی در محل، مشاهده شد دکوراسیون داخلی آن نشانه‌هایی از فرقه‌های انحرافی دارد. علاوه‌بر این، در بازرسی مأموران، ۱۷۰جلد از کتاب‌های فرقه‌های انحرافی، ۲۰۰حلقه سی‌دی غیرمجاز و غیراخلاقی، و ۱۵۰۰استکیر چاپی با گرایش نمادهای شیطان‌پرستی که در همان مکان به چاپ رسیده بود به دست آمد.”

فرمانده انتظامی استان خراسان رضوی در این گزارش با تشریح دیگر ابعاد این خبر گفت: «در این عملیات اطلاعاتی، سه پسر ۲۰، ۲۱ و ۲۴ساله، که در محل موردنظر حضور داشتند، دستگیر شدند و، برای ادامۀ تحقیقات پلیسی، با هماهنگی قضایی، در اختیار کارشناسان پلیس اطلاعات و امنیت خراسان رضوی قرار گرفتند.»

به گزارش جبهه دموکراتیک ایران و به نقل از تسنیم و بنا بر اطلاعیه سازمان اطلاعات سپاه صاحب‌الزمان استان اصفهان از دستگیری  ۱۱ نفر از اعضای مکتب عرفان حلقه (کیهانی) خبر داد.

 

در قسمتی از این اطلاعیه پیروان این مکتب را جریان‌های منحرف نامیده و از مردم خواسته شده که در صورت مشاهده جریاناتی این چنین با شماره تلفن سپاه پاسداران تماس بگیرند 

مقامات جمهوری اسلامی ایران در ابتدا از فعالیت‌های محمد علی طاهری، که بنیان‌گذار نهاد "عرفان حلقه" و "فرادرمانی و طب مکمل" در ایران است، تقدیر کرده بودند و کتاب‌های او بارها با مجوز وزارت ارشاد اسلامی در ایران منتشر شده بود. اما طاهری پس از ازدیاد طرفدارانش، مغضوب مقامات جمهوری اسلامی  شد. 

محمدعلی طاهری ناچار شد در سال ۱۳۸۹ همه‌ کلاس‌ها و فعالیت‌های خود را تعطیل کند. ماموران اطلاعاتی سپاه او را در همین سال بازداشت کردند. طاهری برای سومین بار در اردیبهشت ۱۳۹۰دستگیر شد و از آن تاریخ به بعد در زندان به سر می‌برد. 

خبرگزاری فارس در خرداد ۱۳۹۴ گزارش داد که سه تن از مراجع تقلید "حکم ارتداد" طاهری را به‌دلیل اشاعه‌ "عرفان‌های کاذب" و "فساد فی‌الارض به دلیل منحرف کردن افراد" صادر کرده‌اند. 

در این میان، به رغم تشدید پیگردهای حکومتی، مکتب "عرفان حلقه" طرفداران بیشتری یافته است. شمار زیادی شخصیت‌ها و نهادهای حقوق بشری خواستار آزادی آقای طاهری شده‌اند. 

نهادهای حقوق بشری بین‌المللی، از جمله عفو بین‌الملل خواستار آزادی محمد علی طاهری شده‌اند. این نهادها نسبت به صدور حکم اعدام علیه او ابراز نگرانی شدید کرده‌اند. 

در ادامه با تلاش کنشگران مدنی و جمعی از هواداران محمد علی طاهری برای طرح درخواست آزادی این زندانی عقیدتی، کمپینی با عنوان "الف مثل استاد" در فضای مجازی به راه افتاد که با استقبال هزاران نفر روبرو شد.

 

محمدعلی طاهری، متولد اول فروردین ۱۳۳۵ در کرمانشاه، بنیان‌گذار طب مکمل ایرانی، فرادرمانی، سایمنتولوژی و نظریه پیوند شعوری است که بنام "مؤسسه فرهنگی هنری عرفان حلقه" در دهه ۱۳۸۰به ثبت رسیده است. 

طاهری در بهمن ۱۳۹۰ بر اساس چند اتهام مختلف از جمله توهین به مقدسات و بیان مطالبی که هیچ گونه تخصصی در آنها نداشته و ادعای الهام و دریافت آگاهی و ارائه این دریافت‌ها به دیگران و مداخله غیرقانونی در امور پزشکی و درمان، با توجه به اینکه هیچ فردی حق ندارد بدواً نظریات خود را روی انسان آزمایش کند، به اتهام تحصیل مال نامشروع و پخش غیرقانونی آثار سمعی و بصری و به علت لمس دست بیماران مؤنث "بدون اینکه دارای مجوز طبابت باشد"، به پنج سال حبس تعزیری محکوم شد.

 

محکومیت این زندانی عقیدتی در دی ماه ۱۳۹۵ به پایان رسید. از طرفی دیگر او بار دیگر به اتهام "افساد فی الارض" در سال ۱۳۹۴ به اعدام محکوم شد که این حکم نیز در سال ۱۳۹۵ نقض شد. 

این زندانی عقیدتی به‌رغم اتمام دوران محکومیت ۵ ساله خود از زندان آزاد نشد و مجددا با اتهام "افساد فی الارض" به دلیل فعالیت‌های مشابهی که پیشتر در سال ۱۳۹۰ بابت آنها محکوم شده بود، متهم شد.

 

۱۹ تیرماه سال ۹۶، آخرین جلسه رسیدگی به اتهامات محمدعلی طاهری که بیش از ۶ سال است در سلول های انفرادی زندان اوین نگهداری می شود، در شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب تهران به ریاست قاضی ماشاالله احمدزاده، برگزار شد. طاهری برای سومین بار به "فساد فی الارض" متهم شده است که در صورت محکومیت می‌تواند او را در معرض حکم اعدام قرار دهد. 

 

«فردین اغصانی» یکی از بهاییانی است که در مقابل محل کسب پلمب شده خود در حال خدمت به مردم است.


توانا در مورد وی می نویسد: «او حدود دوسال در جنگ ایران و عراق در خط مقدم جبهه در منطقه فکه خدمت سربازی کرده و بیش از دوسال نیز اسیر مفقودالاثر بود اما به خاطر اینکه بهایی بود از او تقدیر نشد و حتی از امتیازاتی که حق هر فرد جانباز و اسیر بود محروم شد.»
فردین اغصانی پیشتر هم ۹ ماه هم در زندان مرکزی ارومیه زندانی بود.محل کسب او به دلیل بهایی بودن برای دومین بار طی یک سال اخیر پلمب شده است.

بهنام ابراهیم زاده زندانی سیاسی سابق، فعال کارگری و حامی حقوق کودکان در مراسم گرامی داشت سالگرد احمد شاملو دستگیر شد.

به گزارش جبهه دموکراتیک ایران و به نقل از رادیو فرهنگ، ساعاتی پیش بهنام ابراهیم زاده فعال کارگری و زندانی سیاسی سابق در حین ورود جهت مراسم سالگرد شاملو دستگیر شد و به مکان نامعلومی منتقل شد.

یک منبع مطلع به رادیو فرهنگ می گوید:« این اتفاق هنگام ورود وی به گورستان و جلو درب افتاده است و او را دستگیر کردند و با خود بردند و از وضعیت او تاکنون خبر درستی در دست نیست.»

گفتنی است در مراسم یاد بود شاملو که به دعوت کانون نویسندگان ایران صورت گرفته بود با ممانعت نیروهای امنیتی برگزار نشد.

 

 بکتاش آبتین، فریبرز رئیس دانا و یک جوان دیگر از جمله بازداشتیان امروز در مقابل ورودی امام زاده بودند.

صفحه1 از12
Go to top