چهارشنبه سوری را گرامی می داریم

چهارشنبه سوری یک سنت کهن ایرانی است که به مرور زمان شکل های گوناگون به خود گرفته است و در 32 سال اخیر که ایدئولوژی گرایی بر کشور حاکم و در نتیجه با سنت هایی از جمله پریدن از روی آتش، جشن گرفتن و شادی های گروههای بزرگ و دسته جمعی دختران و پسران جوان ایرانی مقابله کرده است، این جشن ملی رنگ اجتماعی تر و سیاسی به خود گرفته است، باید از این ظرفیت اجتماعی به نفع جامعه مدنی و نهادسازی استفاده نماییم.

 

امسال در شرایطی به استقبال چهارشنبه سوری می رویم که بیش از هر زمان اختلافات ناشی از منفعت طلبی و قدرت طلبی جناحهای درگیر در قدرت بر سر همه مسائل ریز و درشت، از برنامه ماجراجویانه هسته ای تا بیماری خامنه ای و نحوه مواجهه با بحران های اقتصادی، اجتماعی، سیاسی و زیست محیطی بالا گرفته و حتی به بیرون درز کرده است. رفسجانی مرگ زود هنگام رهبرشان را به نشری فیگارو اطلاع می دهد، این یکی جدال روحانی و خامنه ای را بر سر مسئله هسته ای را رو می کند، فرمانده نیروی انتظامی به دلیل عذر خواهی دیرهنگام از مردم به دلیل تجاوز، شکنجه و کشتار در کهریزک فوراٌ از سوی رهبری برکنار می شود. از دیگر سو حکومت به دلیل اوج گیری اعتراضات طبقات گوناگون اجتماعی به ویژه کارگران، معلمان، پرستاران، زنان و بازنشسته ها و طرفداران محیط زیست برای فریب این لایه های اجتماعی به پاخاسته، وعده دروغین می دهد و خامنه ای که خود مسئول همه بحرانها، جنایات و کمبودها است، در یک عوام فریبی آشکار از نابسامانی شرایط زیست محیطی و غارت، چپاول و زمین خواری و به تعبیر خودش، کوه خواری سردمداران حکومت دم می زند! این در حالی است که به اعتراف حکومت، خط فقر بالای بیست میلیون ریال است اما آنها حتی توان این را ندارند که حقوق کارگران و مزدبگیران را تا سقف هفت میلیون ریال برسانند. یعنی این که حکومت به لحاظ اقتصادی و اجتماعی زمین گیر شده است و از رهبر تا بقیه سردمداران حکومتی گناه خود را بر گردن دیگران می اندازند. هم میهنان گرامی شرایط بحرانی حکومت و فعال شدن دوباره جنبش های اجتماعی، دموکراسی خواه، برابر طلب و عدالت جو در چند ماه اخیر، نوید بخش شتاب این جنبش در روزها و ماههای پیش رو است. برای ایجاد آمادگی ملی نیاز است به امر اتحاد عملی و تشکیلات سازی اهمیت دو چندان بدهیم . فراموش نکنیم که عدم وجود سندیکاها ، اتحادیه ها، کنفدراسیون ها و احزاب سیاسی قدرتمند و مستقل موجب شد تا انقلاب بهمن 57 ملت ایران توسط روحانیون فرصت طلب و متحجر به انحراف کشانده شود. بنابراین از فرصت پیش رو استفاده نماییم و به امر تشکیلات سازی در بستر جامعه مدنی با حضور شهروندان آگاه،آزادیخواه و مسئول بپردازیم. خوشبختانه کارگران، معلمان، پرستاران و زنان از تشکل های مدنی نسبتاٌ نیرومندی برخوردار هستند. تشکیل کنفدراسیون از سوی چنین تشکل هایی برای هماهنگی در اعتراضات مدنی به قصد رسیدن به خواسته های قانونی ضرورت تاریخی دارد. از دیگر سو، روز چهارشنبه سوری فرصت مناسبی است تا جوانان با کمک شهروندان با تجربه تر، با رعایت مسائل جانبی و امنیتی، در محله ها متشکل شوند و شوراها و کمیته های محلی برای تبادل نظر پیرامون مسائل مهم کشور در ماههای آینده و فراهم آوردن امکان حضور جدی تر در مبارزات دموکراتیک را فراهم سازند. بدون تشکیلات، نه امکان دسترسی به خواسته ها و دموکراسی وجود دارد و نه امکان حفظ دستاوردهای دموکراتیک ممکن خواهد بود. از طریق شورش های کور، هرج و مرج و هیجانات مقطعی نمی توان به خواسته های اساسی رسید وامیدوار بود، شرایط اجتماعی برگشت پذیر نباشد. لذا از همه روشنفکران و پیشگامان مبارزات دموکراتیک ورهایی بخش دعوت می کنیم، مساًله تشکیلات سازی در کلیه سطوح صنفی، آموزشی، مدنی، هنری، حقوقی، اجتماعی و حتی سیاسی را جدی بگیرند و جوانان آگاه و آزادیخواه را یاری رسانند. می بایست مسیر همبستگی عملی و تشکیلاتی بین بدنه اجتماعی و تشکل ها به مثابه نهادهای رهبری کننده جنبش دموکراسی خواهی سریع تر طی شود و خود را برای سال 94 و تداوم و به ویژه رهبری مبارزات آماده نماید.

1- خالد حردانی، 2- افشین حیرتیان، 3- شاهرخ زمانی، 4- حشمت اله طبرزدی

 

این مورد را ارزیابی کنید
(0 رای‌ها)
Go to top